25 Kasım 2011 Cuma

Sessizliği Dinleyebilecek Bir Köşe Aranıyor

Bir an için sessizliği dinlemek istedim bu sabah, olmadı. Bu gürültüler öldürebilir beni, sanırım. Buzdolabımız, şu sürekli mızmızlanan yaşlı kadın sesini çıkartmayı kesse belki olacak. Ama o sussa musluktan akan o bir damla su vazgeçmeyecek akmaktan, çok denedim çenesini kapatmanın yollarını bulmayı. Şiddet bile çözüm değil.
Sessizliğimin bir katili de o kara köpek. O kara köpek çok sinir bozucu, gecenin bir yarısı havlamaya başlıyor, susturabilene aşk olsun. Şimdi de gündüz nöbetlerine başlamış, aferin. Sessizliği özledim.
Arada bir titreyip hareketleniyor evimiz; inanması zor ama önce buzdolabından çıt diye bir ses çıkıyor sonra çamaşır makinesinden, karşıdaki koltuktan. Sanki sessiz sessiz konuşuyorlar da kendi aralarında bazen tartışma şiddetlenince böyle ses çıkartıyorlar. Bilmiyorum bize deli diyebilirsiniz ama Burçinimle benim kanaatimiz bu yönde.
Bir de şu üst kat komşusu, hastalıklı dedikoducu şikayet torbası, o yaşta bir kadın nasıl sürekli eşyalarını çekip itebilir, sağa sola oynatabilir. Neyle besleniyorsunuz siz, çözemiyorum sizi, cidden çözemiyorum.
Ahh karşı apartmandaki sinirli suratsız temizlik hastası anne de öyle, çıkmış yine cam siliyor. 2 gün olmuştu halbuki cam sileli, çok mu gerek vardı silmeye. Yağmur mu pisletti camlarını güneş mi? Biraz otur artık dinlen kadın, çocuğunla ilgilen, onu da kendin gibi temizlik hastası yapacaksın.
Hepsini kapatsam birisi başlıyor konuşmaya içeriden. Ne zaman 3 dk boş bulunsam, bir şey yapmadan beklesem hep konuşmaya başlıyor meymenetsiz içses. Tıpkı lisede derste kullandığımız koca kasalı 98 Windows'lar gibi bir süre bekleyince ekran koruyucusu açılıyor. Ekran koruyucu gibi bir iç sesim var, hiç boş durmaya gelmiyor. Bir de o kadar geveze ve sıkıcı ki, dinlemekten sıkılırsınız bir süre sonra. Neyse arada ben de cevap veriyorum da sıkıcı monologlarından kurtulup sıkıcı diyaloglara girişiyoruz.Onlar biraz daha katlanılabilir oluyor, en azından savunabiliyorum kendimi kendimden.
Yok işte sessizlik, evden gelen sesler, dışarıdan gelen sesler, içimde bastırılmaya gelemeyen bir içses... Ben ne zaman sessizliği dinleyeceğim. Susun biraz, ihtiyacım var buna, sessizliği özledim çalma telefon açmayacağım. Sessizliği özledim!

Al işte yine üst komşu, neyi çekiştirebilir bir kadın sürekli. Uyusana sen artık, sıkılmadın mı kendinden?!

2 caanım yorumcu:

davetiye dedi ki...

sessizliği dinelemekten çok yoruldum artık seslerin içnde cıvıl cıvıl bi hayat istiyorum ama sessizliği de kimseye tavsiye etmem

Psikopat Kedicik dedi ki...

evet sessizlik süresi uzun olunca çekilmez olabiliyor ama bazen de kafayı dinleyebilmek için şart

LinkWithin

Blog Widget by LinkWithin